Odkrycie Roku 2016!

Arche

C.J. Eliott

Darmowy Fragment

C.J. Eliott

Arche

Moja opowieść zaczyna się i kończy w tym samym miejscu. Stoję nad przepaścią. Nie wiem, co się ze mną stanie, gdy uczynię kolejny krok. Wiem tylko, że nie mogę wykonać ruchu wstecz. Tam są tylko zgliszcza człowieczeństwa, nie chciałbym przydeptać ostatniego, ledwo tlącego się płomienia.

To nie jest historia o bohaterze ani o zbrodniarzu. Możecie powiedzieć, że byłem naiwny, głupi, zadufany, ale prawda jest taka: dostałem możliwość zmienienia świata, tak by rzeczywistość plastycznie przystawała do mojej wyobraźni, i ją wykorzystałem. Wszystko działo się w momencie, gdy zrozumiałem, że los zabrał mi wszystko, co mógł, nie dając mi zresztą i tak nic od samego początku.

Intencje miałem dobre, choć w głębi serca pobudki były czysto egoistyczne. Tak to ludzie już sobie żyją od tysięcy lat, że realizują własne egoistyczne potrzeby i zachcianki z uśmiechem i satysfakcją. Zawsze znajdzie się jakieś wyjaśnienie tworzące iluzję posiadania altruistycznej racji. Tak właśnie chyba funkcjonował wówczas mój mózg. Naprawiałem świat, którego nienawidziłem, z poczuciem, jakbym robił to właśnie dla tego świata, a nie dla siebie samego. Wydaje mi się, że to jest i tak już zresztą nieważne. Każdy mnie osądzi po swojemu. A co niby zrobilibyście wy – którym wydaje się, że znacie recepty na wszystkie problemy świata, że wasze opinie są wyważone i racjonalne – gdyby postawiono przed wami przycisk mogący zmienić oblicze Ziemi na wasz sposób?

Piszę to w chwili, gdy już jest po wszystkim. Nie potrafię przewidzieć, czy moje przesłanie ktoś kiedykolwiek przeczyta. Mam jednak cichą nadzieję. Może ludzkość zacznie uczyć się ze swojej własnej historii i to, co zobaczyłem, nie stanie się wkrótce rzeczywistością. Dla mnie jest już za późno, dla was chyba nie.

Wiem, że zaraz po mnie przyjdą. Nie odpuszcza się czegoś takiego. Zostały mi ostatnie godziny. Wymyśliłem sposób, jak przesłać ten tekst. Oby zadziałał. To ostatnia deska ratunku.

Niestety trochę się gubię we wspomnieniach. Ludzki umysł ma tendencje do zapamiętywania intensywnych uczuć, kilku obrazów i dopisywania do nich biegu wydarzeń. Każdy z was wie, jak zawodna jest pamięć, choćby z tego powodu, że niechciane wspomnienia wyrzuca się ze świadomości albo przekontrolowuje na swoją korzyść.

Podejdźcie do wszystkiego z otwartym umysłem. Niech słowa wywołują obrazy i kolory w waszych wyobraźniach. Wczujcie się w moje emocje, dajcie im się ponieść. Wejdźcie w mój świat, historię, myśli i uczucia. Inaczej nic nie zrozumiecie.

W ruinach pająk sieci snuje,

Czas każe płacić wiosny długi.

Lecz nie żałuję, niż żałuję!

I wszystko spełniłbym raz drugi.

Bo coś w szaleństwach jest młodości,

Wśród lotu, wichru, skrzydeł szumu,

Co jest mądrzejsze od mądrości

Jeśli chcesz kupić książkę

>> <<